In de Spotlight

Mariët Struijk (DiamantTheater)

mariet struijk diamanttheater haagse hout kunstpost lookatie364 peter bontePeter Bonte in gesprek met MARIËT STRUIJK, directeur van het Diamanttheater

Ik ontmoet Mariët in haar kantoor op LOOkatie364 met uitzicht op Park De Horst. In deze ruimte staat naast het plekje waar zij aan het werk is een lange tafel met veel stoelen er omheen voor als ze met haar team overlegt. Er hangen posters en staan diverse attributen die verwijzen naar voorstellingen die gaan komen of al zijn geweest….

Mariët, je bent sinds juni 2019 aan het DiamantTheater verbonden. Eerst als zakelijk leidster en nu als directeur. Wat heb je hiervoor gedaan? Mariet struijk diamanttheater theaterbakfiets kunstpost lookatie364 peter bonte

Ik heb hiervoor bijna 14 jaar in de transportsector gewerkt en daarvoor zo’n 6 jaar in de consultancy. Ik heb Transportsystemen geïmplementeerd, ben verantwoordelijk geweest voor het reilen en zeilen van IT-systemen, heb een aantal projectmanagementprocessen geïmplementeerd en in mijn laatste rol faciliteerde ik het beslissingsmakingsproces bij het management of projecten wel of niet uitgevoerd moesten worden.

Wat trok je aan om bij het DiamantTheater te gaan werken?

Ik heb altijd in een internationale omgeving gewerkt en heb veel gereisd voor mijn werk. Het DiamantTheater is juist super lokaal en het is geweldig om te zien dat er op lokaal niveau zoveel gebeurt. Ik woon nu zelf 7 jaar in Mariahoeve en ben me er nooit zo bewust van geweest dat er zoveel op in deze wijk gebeurt. Daarnaast trok de maatschappelijke rol die het DiamantTheater heeft mij enorm.

Wat zijn je specifieke taken als directrice bij het Diamanttheater?

Eigenlijk moet ik ervoor zorgen dat de toko ‘Het DiamantTheater’ goed draait. Dat betekent dat ik eindverantwoordelijk ben voor alles van personeelszaken, tot de artistieke inhoud en financiën. Natuurlijk word ik daarin ondersteund door het team. De specifieke taken die ik zelf uitvoer zijn onder andere de personeelszaken, fondsen werven en communicatie met alle belanghebbenden, zoals bestuur, gemeente en relaties en netwerken natuurlijk.

Doe je zelf ook aan kunstbeoefening?

Ik schrijf zelf columns en blogs, maar moet eerlijk zeggen dat dit sinds ik voor het theater werk op een laag pitje is komen te staan.

Het DiamantTheater is het ‘cultuuranker’ voor stadsdeel Haagse Hout. De wijken: Benoordenhout, Bezuidenhout, Mariahoeve en Marlot vormen samen dit stadsdeel. Je richt je met name op de bewoners van dit stadsdeel waarin het theater ook gevestigd is. Door middel van het aanbieden van cultuurprogramma’s proberen jullie de sociale cohesie onder de wijkbewoners te bevorderen. Wat betekent ‘sociale cohesie’?

Sociale cohesie betekent hoe mensen uit verschillende groepen uit de samenleving met elkaar omgaan. Dit kunnen groepen zijn met verschillende culturele achtergronden, maar ook groepen met verschillende draagkracht of verschillende leeftijdscategorieën.

Sociale cohesie als onderlinge verbondenheid?

Inderdaad. Als er een positieve sociale cohesie in de wijk is, leven mensen daarin met meer plezier en krijgen ze ook meer binding met de wijk. Uiteindelijk hoop je dat je daarmee wat toevoegt aan het woongenot in het Haagse Hout. Iedereen leeft graag in een fijne wijk.

Tevens zien jullie dat er, met name onder de oudere bewoners, sprake is van een sociaal isolement. Daartegen zien jullie voor jezelf ook een taak weggelegd?

Zeker. Ouderen zijn ook, samen met de allerjongsten, onze grootste doelgroep. Desalniettemin willen we ons nu ook meer op de leeftijden van die daartussen gaan richten, want ook voor deze ‘tussen’-doelgroep zijn we er.

Hoe zijn jullie ervaringen in het algemeen met mensen die nog maar weinig in contact komen met cultuur?

Deze zijn het beste te benaderen via instanties die in nauw contact staan met deze mensen. Idealiter werk je dan ook samen met deze instanties, al is dat niet altijd realiseerbaar.

Wat zou er nog meer gedaan kunnen worden om mensen meer met cultuur in contact te brengen?

Heel goed de mensen en instanties in de wijk leren kennen en, indien mogelijk, samen optrekken. Dit is echter niet van de één op de andere dag te bewerkstelligen. Een netwerk opbouwen kost tijd. Maar we zijn goed op weg.

Men werkt vanuit de eigen wijken en kiest daarin voor voorstellingen met een Haagse achtergrond. Waarom wordt de nadruk hierop gelegd. Zou je ook niet landelijk of internationaal kunnen gaan werken?

Wij willen de bewoners laten zien dat er dichtbij ook veel talent is. Dus niet alles hoeft van ver te komen. Wij hopen hiermee te bereiken dat de bezoekers daardoor geïnspireerd worden en dat ze zich ervan bewust worden dat er voor hen ook mogelijkheden zijn.

Dat wil overigens niet zeggen dat wij alleen maar met talenten uit de wijk werken. Om sommige doelgroepen te kunnen bereiken heb je juist ook talenten nodig die van buitenaf komen.

Waarom kies je voor voorstellingen met een specifiek Haags karakter?

Wij kiezen voor voorstellingen die passen bij de bewoners van Haagse Hout. Als dit voorstellingen zijn met een specifiek Haags karakter, geeft dat een extra dimensie aan de voorstelling, maar het is geen voorwaarde.

Het DiamantTheater is ook een broedplaats voor talentontwikkeling. Kun je voorbeelden geven hoe jullie dit vorm geven?

Vanaf september beginnen we met een talentontwikkelingsprogramma voor 8-12 jarigen. Het doel hiervan is dat de kinderen door het gecreëerde zelfvertrouwen en de opgedane ervaring in deze andere wereld van cultuur, nieuwe mogelijkheden voor zichzelf weten te vinden in welke vorm dan ook.

Als je bijvoorbeeld mooi kan zingen of een muziekinstrument bespeelt, wat kan het Diamanttheater dan voor je betekenen?

Vanaf volgend jaar gaan wij weer talentenavonden organiseren. Daar kan iedereen in deelnemen. De winnaars krijgen dan bijvoorbeeld een vervolgtraject aangeboden.

Wat houdt zo’n vervolgtraject in en wat voor kwaliteitscriteria leggen jullie daarbij aan?

Een vervolgtraject zou bijvoorbeeld deelname kunnen zijn aan de People Stage op Parkpop en een aantal keer de coaching voor de weg daar naartoe.

Men richt zich nu ook op groepen van allochtone afkomst. In hoeverre draagt dit bij tot de maatschappelijke integratie van deze groepen? Blijft men zich zo niet verder afsluiten in eigen kring?

 Wij verhuren het DiamantTheater aan culturele partijen. In welk land je ook woont, elke groep heeft zijn eigen gewoontes en tradities, welke voor deze specifieke groep heel belangrijk zijn. Andere groepen hebben hier minder mee. Wij bieden ze de gelegenheid dit op hun eigen wijze te vieren. Waar we wel aan gaan werken is om gezamenlijk programma’s op te zetten, zodat we meerdere groeperingen tegelijk kunnen bereiken.

Jullie doen veel voor de jeugd. Hoe belangrijk is het dat kinderen al op jonge leeftijd met cultuur in aanraking komen?

Cultuur is de wereld om ons heen, wat we waarnemen en hoe we dit ervaren. Alles om ons heen is vormgegeven en heeft betekenis gekregen door hoe een samenleving tegen de wereld aankijkt en ermee omgaat. Cultuur vormt en toont identiteit. Daarom is het juist belangrijk om de jonge bewoners van Haagse Hout cultuur mee te geven.

Dus cultuur als de omgangsvormen binnen organisaties, gemeenschappelijke groepen dan wel in het algemeen maatschappelijke. Maar ik bedoel meer: cultuur als een uitingsvorm in een kunstzinnige bezigheid?

Dat bedoel ik ook. Cultuur prikkelt je creativiteit en verbreedt je gezichtsveld. Wat je ook leert, waar je ook mee bezig bent, deze extra dimensie, zal een bepaalde invloed uitoefenen in de manier hoe je met bepaalde situaties omgaat. Hoe je daar tegenaan kijkt.

Ook zie ik dat er niet alleen amateurs bij jullie iets aan cultuur willen doen, maar dat ook professionele kunstenaars hun programma’s presenteren. Amateurs en professionals….  Professionals willen in het algemeen weinig te maken hebben met amateurs. Bots dit niet?

Ik weet niet of het zo is dat professionals weinig te maken willen hebben met amateurs. Zelf heb ik dit niet zo ervaren. Uiteindelijk is het verschil tussen een professional en een amateur dat een professional er zijn brood mee verdient en dat een amateur ook nog op een andere manier in zijn inkomen voorziet. Dat wil dus niet per definitie zeggen dat een amateur daardoor een slechter niveau heeft dan een professional.

Als amateurs van een gelijkwaardig niveau zouden kunnen zijn, vormen ze dan geen concurrentie voor deze professionals?

Waarom? Elke artiest heeft toch zijn of haar eigen unieke verkooppunt? Ze werken in hetzelfde vakgebied, maar wat de artiesten neerzetten is zo divers dat ik dit niet zie als concurrentie. Schrijvers zijn toch ook geen concurrenten van elkaar?

 

Mariët, dank voor dit openhartige gesprek. Het is zeker nu voor de kunst lastig maar daardoor heel waardevol om juist nu zichtbaar te blijven. Veel sterkte in deze Corona tijd.

Posted in In de Spotlight, KunstPost, Leefbaarheid, Theater | Tagged , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Mariët Struijk (DiamantTheater)